![Το Yeti μπορεί να εξαφανιστεί σε πύλες μεταξύ κόσμων Το Yeti μπορεί να εξαφανιστεί σε πύλες μεταξύ κόσμων](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2LY7N0enRXZ4hUSqAgsKpgOiUrqAQs8J617zHLMM9i7YyeqjjLAgouLk16olDSTDo4dTXLRegW6SiQolodEEDInai9DaNAVjYbb37AWmOZY069kb0Gob-9n3kcr9lotEUQ2WePMTSC3u5BFRvMfGimcIyNwrYE2JT7EB4ONAN1aW4d-40NKLx3elX/s640/52573016_result.webp)
Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών της ύπαρξης του φαινομένου Yeti, έχει διανύσει πολύ δρόμο - από ένα υποτιθέμενο άγνωστο μεγάλο πρωτεύον στην επιστήμη, σε κάτι που σχετίζεται με UFO, με τηλεπάθεια και ακόμη και με ύπνωση.
Όλα αυτά δείχνουν ότι τα Yeti μπορεί να είναι πλάσματα που ξεχωρίζουν από την πανίδα του πλανήτη μας. Συγκεκριμένα, αυτό υποστηρίζεται από πολλές ιστορίες ότι το Yeti μπορεί να εξαφανιστεί κυριολεκτικά μπροστά μάτια τους σε όσους το έχουν συναντήσει, σαν να φεύγει σε άλλη διάσταση ή έναν άλλο κόσμο.
Η ερευνήτρια Sharon Cornet έγραψε ένα εκτενές άρθρο πριν από λίγο καιρό με τίτλο «Η στιγμιαία εξαφάνιση του Yeti: Ιστορίες αυτοπτών μαρτύρων, συνέπειες και προκλήσεις για ερευνητές», το οποίο εστίαζε σε περιπτώσεις που εξαφανίστηκαν ανεξήγητα. Μία από τις ιστορίες που συνέλεξε αφηγείται μια χαρακτηριστική περίπτωση όταν ένα Yeti εξαφανίστηκε μπροστά σε έναν αυτόπτη μάρτυρα. Και ένα άλλο φαίνεται δείχνει ότι το yeti μπαίνει σε κάποιου είδους «πύλες» που οδηγούν σε μια άλλη διάσταση ή σε έναν άλλο κόσμο.
Αυτή η ιστορία συνέβη το καλοκαίρι του 2000 με έναν άντρα ονόματι John Bohannon. Ισχυρίζεται ότι οδηγούσε σε έναν χωματόδρομο κατά τη διάρκεια της ημέρας δυτικά του Three Rivers Campground, κοντά στο Alamogordo, στο Νέο Μεξικό, όταν είδε ένα τεράστιο δίποδο πλάσμα που μοιάζει με πίθηκο. Ήταν περίπου 2,5 μέτρα ύψος και πήγαινε στην ίδια κατεύθυνση που οδηγούσε.
Ο John επιβράδυνε για να εξετάσει το πλάσμα και είδε ότι ολόκληρο το σώμα του ήταν καλυμμένο με κοντά κοκκινοκαφέ τρίχες. Το πρόσωπο του πλάσματος έμοιαζε, σύμφωνα με τον John, «ένα τυπικό Νεάντερταλ». Το πλάσμα παρατήρησε τον John, αλλά δεν επιβράδυνε και συνέχισε να κινείται , και στη συνέχεια, μετά από περίπου 10 μετρά, ξαφνικά εξαφανίστηκε σαν να έχει απλώς διαγραφεί με κάποιο τρόπο από αυτήν την πραγματικότητα. Ο John διαβεβαιώνει ότι δεν υπήρχαν δέντρα, πέτρες, κολώνες ή οτιδήποτε άλλο. Σύμφωνα με τον ίδιο, όλα έμοιαζαν σαν να μπήκε σε «αόρατη πύλη».
Η δεύτερη ιστορία για την πύλη ελήφθη από τον αυτόπτη μάρτυρα Larry Kelm και έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 1980 κοντά στο Eugene του Όρεγκον. Την ημέρα αυτή, ο Larry αποφάσισε να κάνει πεζοπορία στο παλιό μονοπάτι Mollala Indian Trail, το οποίο συνδέει τις κορυφογραμμές του Mount Saddle Blanket και την κοντινή πόλη Oak Ridge. Στην βόλτα πήγε μόνη της και όλα ήταν καλά, και τότε κάποια στιγμή είδε ότι το περιβάλλον είχε γίνει κάπως θολό, σαν συννεφιασμένο, όλα τα χρώματα είχαν γίνει γκρι, αν και υπήρχε ήλιος στον ουρανό.
Σαν κάτι τεράστιο να κάλυψε αυτή την περιοχή του δάσους με τη σκιά του: «Ο μόνος τρόπος που μπορώ να το περιγράψω ήταν σαν να κοιτούσα ξαφνικά τον κόσμο μέσα από τα γυαλιά κάποιου άλλου, ένα συνονθύλευμα φιγούρων που δεν είχε νόημα». Στη συνέχεια, ξαφνικά συνέβησαν όλα, ο Larry αναφέρει ότι φαινόταν να έχει περάσει το «φράγμα» και ότι όλα γύρω «ηταν διαφορετικά», ήταν νύχτα και ο αέρας είχε σταματήσει τελείως.
Κοιτώντας τριγύρω,διαπίστωσε ότι το τοπίο είχε επίσης αλλάξει. Αντί για τα έλατα πριν, υπήρχε τώρα πυκνή, αγνώριστη και άγρια βλάστηση που έμοιαζε με ζούγκλα, και ο αέρας φαινόταν πυκνός και καταθλιπτικά υγρός. Αν και τώρα ήταν νύχτα και δεν φαινόταν ορατό φεγγάρι στον ουρανό, διαπίστωσε ότι μπορούσε ακόμα να δει το περιβάλλον, σαν μια άγνωστη πηγή φωτός να φώτιζε τον χώρο.
Τότε ο αέρας έκανε έναν «συνεχή υψηλό και διαπεραστικό ήχο» που τον γέμισε αμέσως με ένα αφόρητο αίσθημα τρόμου: "Ήταν εκείνη τη στιγμή που άκουσα έναν ψίθυρο "Gotcha". Δεν μπορούσα να καταλάβω αν το άκουσα με τα αυτιά μου ή αν ήταν στο κεφάλι μου. Φοβήθηκα τόσο πολύ που για μια στιγμή ένιωσα να σταμάτησε η καρδιά μου και οπισθοχώρησα στο ίδιο μονοπάτι που είχα έρθει εδώ. Όταν κοίταξα πίσω , είδα ένα σκούρο, τριχωτό χέρι να απλώνει πάνω από τον ώμο μου. Το χέρι είχε χλωμά, ανθρωποειδή νύχια.
Τα νύχια έδειχναν καθαρά και σχεδόν περιποιημένα. Και τα δύο χέρια του πλάσματος ήταν μακριά και δυνατά, και τα δύο ήταν καλυμμένα με πυκνές, χοντρές μαύρες τρίχες. Τον κοίταξα καλά, γιατί το νύχι του αντίχειρά του κατάφερε να πιάσει το λαιμό μου όταν πήγα πίσω σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου έφυγε πίσω καθώς έσπασα την Πύλη». Μόλις έκανε μερικά ακόμη βήματα πίσω, επέστρεψε στον κανονικό του κόσμο, όπου υπήρχε ένας δροσερός βουνίσιος αέρας και πάλι οικείο περιβάλλον. Είδε ότι η «Πύλη» μπροστά έμοιαζε με ένα οβάλ κομμάτι αστραφτερού αέρα, που εξαφανιζόταν σιγά σιγά μέχρι που εξαφανίστηκε τελείως.
Υπάρχει μια άλλη παρόμοια ιστορία. Κάποια Μις Μοντάνεζ οδηγούσε σε έναν απροσδιόριστο χρόνο σε έναν αυτοκινητόδρομο της ερήμου ανατολικά του Ελ Πάσο του Τέξας, όταν παρατήρησε τη φιγούρα ενός τυπικού Yeti να αιωρείται πάνω από ένα νεκρό κογιότ στο δρόμο. Επιβράδυνε για να δει καλύτερα αυτό το παράξενο πλάσμα και μετά είδε ότι η ογκώδης μορφή του Yeti άρχισε να εξαφανίζεται ομαλά μπροστά στα μάτια της, μέχρι που εξαφανίστηκε εντελώς. Είναι επίσης περίεργο ότι το νεκρό κογιότ εξαφανίστηκε μαζί με το yeti.
0 comments
Δημοσίευση σχολίου